شمارهٔ ۲۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
هر که شد دنبال دنیا ترک کرد آسودگی
ترک دنیا کردن و آسودگی خوش دولتیست
صبر کن با محنت فقر و ز کس راحت مخواه
زانکه هر راحت که باوی منتست آن محنتیست
گرچه مرهم از جراحت میبرد زحمت ولی
از طبیبان خواستن مرهم مگر کم زحمتیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به مفهوم ترک دنیا و دوست نداشتن آن می‌پردازد و بیان می‌کند که کسی که به دنبال دنیا برود، آرامش را ترک کرده است. همچنین اشاره دارد که باید در برابر سختی‌های فقر صبر کرد، زیرا هر راحتی که با آن، بدهی و زحمت دیگری به همراه باشد، در واقع نوعی محنت است. در نهایت، نشان می‌دهد که حتی اگر درمانی برای زخم‌ها وجود داشته باشد، به دست آوردن آن نیز مستلزم زحمت است.