شمارهٔ ۲۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
درویش که از تلخی کام است جگر ریش
خرما چو بکامش برسد حب نبات است
لب تشنه چو در ورطه مرگ از عطش افتاد
آبی که ز مرگش برهاند آب حیات است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به تلخی زندگی و دردهای درونی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در سختی‌ها حتی یک خرما هم می‌تواند به انسان امید بدهد. همچنین، در شرایط بحرانی و گرسنگی، آب حیات به معنای نجات و رهایی از مرگ به شمار می‌رود. به طور کلی، این اشعار نمایانگر جستجوی امید در میانه‌ی مشکلات و چالش‌های زندگی است.