شمارهٔ ۳۲ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شبی که محمد به معراج رفت، او با کمال نظرش به عرش الهی نگریست و در آنجا قفل هستی را با نام «احمد» گشود. به همین دلیل، احمد به عنوان گشاینده قفل‌ها شناخته شد و در آن لحظه، خداوند را مشاهده کرد. درباره این واقعه چیزی نپرسید، زیرا هر چیزی که محمد دید، حقیقت بود.