شمارهٔ ۳۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تضادهای زندگی و ناعدالتی‌های آن اشاره دارد. در حالی که علم و دانش به خوبی قابل دسترس هستند، اما هنرمندان و صاحب‌نظران از مشکلات و کمبودها رنج می‌برند. دنیا به همه انسان‌ها به یک اندازه فرصت نمی‌دهد و در نهایت کسانی که تنها به لذت‌های حیوانی و مادی می‌پردازند، از منافع دنیوی بیشتر بهره‌مند می‌شوند.