شمارهٔ ۴۰ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر چه نامه سیاه است در جهان شخصی
که بهر لقمه نانی عذاب خلق بود
سیاه نامه تر از وی کسیست روز حساب
که نان خود خورد و در حساب خلق بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان شخصی می‌پردازد که برای تامین نان خود باعث عذاب و رنج دیگران شده است. او می‌گوید این فرد در روز قیامت از همه بدتر است، زیرا فقط به فکر خود بوده و در عذاب و حساب دیگران بی‌توجهی کرده است.