شمارهٔ ۵۴ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)
عارف عیسی نفس نام و نشان گم میکند
کافت اندر شهرت و در صحبت مردم بود
عالم خوش خلق دایم بر سفیهی هرزه گوست
چون مگس جوشی که بر کون خر بی دم بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به وضعیت عارف و زاهدی اشاره میکند که در میان مردم و در جستجوی شهرت است. او به این نکته اشاره میکند که عالم خوش‌خلق، دائماً در گفتگو با افراد بی‌خود و بی‌مقدار است، مانند مگسی که به چیزی بی‌ارزش چسبیده است. در واقع، این شعر به تذکر درباره توجه به امور غیرمفید و سطحی در زندگی اشاره دارد.