شمارهٔ ۵۷ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به معرفی لذت‌های دنیوی و تله‌های آنها می‌پردازد. شاعر می‌گوید که تمامی لذت‌های دنیا مانند دانه و دام هستند و تنها کسانی که به این دام‌ها نزدیک نمی‌شوند، خوشبختند. همچنین، مانند پرنده‌ای آزاد که از بلاها دور است، باید از چنگال دنیا دور بمانیم و سر خود را به مشکلات و دردسرهای جهان نآوریم.