شمارهٔ ۶۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کسی که به دنبال معنای خاصی می‌رود، مانند شیری است که با قدرت خود شکار می‌کند. اما اگر کسی برای درک معنا به دیگران متکی شود، مانند روباهی می‌شود که از شکار دیگران تغذیه می‌کند. شاعر همچنین تأکید می‌کند که نباید بی‌همت بود، چرا که هرگز از درگاه خدا ناامید نمی‌شود.