نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۲ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

چو کوی محتسب ترکان نشین شد

در میخانه در کویش گشادند

در میخانه ها هرچند بربست

در بسته بروی او گشادند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف محله یا کوی محتسب می‌پردازد که محل زندگی ترکان است. او می‌گوید وقتی که این کوی شلوغ و پرجنب‌وجوش می‌شود، درهای میخانه‌ها به روی او باز می‌شود، حتی اگر قبلاً بسته بودند. به‌عبارت دیگر، اینجا نماد آزادی و شادابی است که در مواجهه با سرکوب‌ها و محدودیت‌ها به‌وجود می‌آید.