شمارهٔ ۶۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به این نکته اشاره می‌کند که پیرمردی که دندان ندارد، از هیچ غذایی لذتی نمی‌برد، حتی اگر غذای او به خوبی هضم شود و به بدنش قوت بخشد. او همچنین می‌گوید که انسان اگر هم گندم بهشتی را در دست داشته باشد، وقتی نمی‌تواند آن را بخورد و زیر دندان خود بگذارد، از آن هیچ لذتی نخواهد برد. این اشعار به اهمیت تجربه و حواس در لذت بردن از زندگی اشاره دارد.