نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۰ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به زیر سایه گل خفته لیلی

غم مجنون به دشت و در چه داند

جفای خار و گرمای بیابان

کسی داند که اشتر می‌چراند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها، شاعر به تصویر کشیدن غم و تنهایی مجنون اشاره می‌کند که در دشت و بیابان با مشکلاتی چون خار و گرما روبروست. تنها کسی که می‌تواند درک کننده این حال و احوال باشد، کسی است که شتر را در این شرایط می‌راند و زندگی را می‌چرخاند. لیلی به عنوان نماد عشق در زیر سایه گل خفته، نماد آرامش و موردی برای غم مجنون است.