شمارهٔ ۷۹ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تخم کرم فشان تو درین خاکدان که مرد
یکجو کرم به است ز صد خرمن زرش
گنج زرش چه سود کسی کو کریم نیست
قارون اگر بخیل بود خاک بر سرش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت نیکی و generosity (بخشندگی) اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی یک کرم (موجودی کوچک و بی‌اهمیت) که سرشار از نیکی باشد، ارزش بیشتری دارد از صدها خرمن زعفران که در دست کسی بخیل و تنگ‌نظری باشد. به عبارت دیگر، ثروت و دارایی بدون کرامت و بخشندگی هیچ ارزشی ندارد. شاعر با اشاره به قارون، نشان می‌دهد که اگر کسی ببخشد و نیکوکار باشد، ارزشش بیشتر از ثروت‌های مادی است.