شمارهٔ ۸۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
اهلی کسیکه حکمت پنهان حق نیافت
دارد فغان ز غصه و از عیب آه هم
بی عسریسرکی بود این سنة الله است
شد مایه فرح غم درویش و شاه هم
ناگاه کودکی ببر ظلم پیشه یی
پنهان ز مادر و پدر نیکخواه هم
گریند مادر و پدر اندر غم پسر
کو بنده گشت بی سبب و بیگناه هم
غافل که بندگی سبب آن بود که او
در مصر جان عزیز شود پادشاه هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی حکمت پنهان الهی و قدرت خداوند در تعیین سرنوشت انسان‌هاست. شاعر به غم و اندوه افراد (از جمله درویش و شاه) اشاره می‌کند که به دلیل نادانی و عدم آگاهی به حکمت‌های الهی دچار مشکلات هستند. همچنین، داستان کودکی که به ظلم و ستم دچار شده و پدر و مادرش در غم او اشک می‌ریزند، نشان‌دهنده‌ی این است که بندگی و تسلیم به خداوند، ممکن است در نهایت به عزت و مقام بالاتر بینجامد، مانند آنچه در تاریخ درباره‌ی یوسف در مصر رخ داده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که درد و رنج‌ها بخشی از یک قاعده الهی هستند که در نهایت به نفع انسان‌های نیکوکار خواهد بود.