نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۹ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

الف را ذات یکتا دان که اصل و فرع اشیا شد

چنانک آمد احد این کثرت آحاد را ضامن

هم او در ظاهر و باطن هم او در اول و آخر

هو الاول هوالآخر هو الظاهر هو الباطن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این جمله به توحید و یگانگی خداوند اشاره دارد. به این معنا که خداوند (الف) اصل و ریشه تمام موجودات است و تمام کثرت‌ها به او وابسته‌اند. او در تمام جوانب و سطوح وجود، از آغاز تا پایان، و در ظاهر و باطن، یکی است. در واقع، همه چیز از او ناشی می‌شود و به او برمی‌گردد.