شمارهٔ ۹۲ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر اشاره به قدرت و زیبایی سخنان پادشاهان و شاعران دارد. شاعر می‌گوید که هر پادشاهی باید از لطف و نظم در سخن خود بهره‌مند باشد و شایسته‌ی ستایش است. همچنین، عقل و فهم شاعران در برابر این سخنان حیران می‌ماند و اشاره به دو شاعر بزرگ، سعدی و حافظ، می‌کند که هر یک به نوعی معجزه و سحر در کلام خود دارند.