نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۳ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

خار و گل باهم برآمد خاصه در گلزار شعر

ای سخن چین گل بچین از گلشن دیوان من

من بصد خون جگر باغ گلی آراستم

آنچه گل باشد تو را و آنچه خارست آن من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به تضاد بین گل و خار اشاره دارد، که simbolی از زیبایی و زشتی هستند. شاعر در گلزار شعرش، با زحمت و درد فراوان، باغی از گل‌ها ساخته است و به این ترتیب، زیبایی‌های کلامش را به نمایش می‌گذارد. او به سخن‌چین‌ها می‌گوید که از این گل‌ها بهره‌برداری کنند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره دارد که آنچه زیباست از آن گل‌هاست و آنچه ناخوشایند، متعلق به اوست.