بخش ۲ - آدم اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / معمیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)
بدل طبیب چو دستی نهاد شیون خاست
ز درد دل بهر انگشت آهی از من خاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در بیت اول، شاعر اشاره به طبیب دارد که وقتی دستش را به چیزی میزند، اشکی و گریهای از دلش برمیخیزد. در بیت دوم، از درد دل و آهی که به خاطر آن از وجودش برمیخیزد صحبت میکند. به طور کلی، شعر به احساس درد و اندوه درونی اشاره دارد که زمانی که به حقیقتی پرداخته میشود، نمایان میشود.