بخش ۴۸ - عبدالله اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / معمیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
نه که بیخون جگر راحت دل دیده نیافت
تا دلم خار نخورد آبله پا نشکافت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این معناست که برای رسیدن به محبت و عشق واقعی باید رنج و سختی را تحمل کرد. اگر کسی در زندگی درد و مشکلات را تجربه نکند، نمیتواند زیباییهای دل را درک کند. تعبیر این شعر نشان میدهد که سختیها و زخمها، بخشی از مسیر عشق و احساسات عمیق هستند.