بخش ۴۹ - غریب اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / معمیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چو چشم از مژه پرویز نی است لؤلؤ بیز
غبار خاک درت را عبیر وش گو بیز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به زیبایی و جذابیت چشمهای شخصی به نام پرویز اشاره دارد و میگوید که همچون مرواریدی درخشنده است. همچنین به غبار و خاکی که بر روی آن نشسته اشاره کرده و از آن به عنوان مانعی بر سر راه زیبایی یاد میکند. در کل، شاعر زیبایی را همراه با طراوت و پاکی میخواهد.