شمارهٔ ۱۰۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عاشق که غمی در دل آگاه ویست
سوزی دگر اندر نفس و آه ویست
با ناخوشیم چو خاطر دوست خوشست
من نیز خوشم بهرچه دلخواه ویست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساسات عاشقانه خود اشاره میکند. او میگوید که عاشق بودن به معنای داشتن غمی در دل است، اما این غم به نوعی خوشی نیز به همراه دارد. حتی اگر در دل غم باشد، یاد دوست او را خوشحال میکند و در واقع او هم به خاطر محبت و عشقش به او احساس خوشی میکند.