شمارهٔ ۱۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کرده چو ذره حسرت اندوز مرا
چون سایه ز غم کرده سیه روز مرا
خورشید رخا، مهل چنین مرده دلم
باز آی و چراغ دل برافروز مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از حسرت و غم خود سخن میگوید. او به خورشید رو خود اشاره میکند و از آن میخواهد که بازگردد و دل مردهاش را روشن کند. این ابیات نشاندهنده یاس و longing در دل شاعر است.