نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا زلف تو کرد در غم آغشته مرا

گم شد ز جفای چرخ سر رشته مرا

باری چو رهم بگلشن وصل تو نیست

در وادی غم مدار سرگشته مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر حالتی از غم و آرزو هستند. شاعر به عشق و زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که به خاطر آن زیبایی، در رنج و اندوه غوطه‌ور شده است. او همچنین حس می‌کند که از سرنوشت و چرخش روزگار دور شده و در این حالت از عشق و وصل معشوق، گم شده است. در نهایت، درخواست می‌کند که در مسیر غمش او را تنها نگذارند.