شمارهٔ ۱۳۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف یک باغ می‌پردازد که در آن، مردم تحت تأثیر خوبی و بدی قرار دارند. همانند میوه‌هایی که هم از طعم شیرین و هم زهرناک برخوردارند، آدم‌ها نیز در این فضا نمایان می‌شوند. شاعر به دانایی اشاره می‌کند که با مشاهدهٔ زیان‌های جاهلان، دست به اقدام زده و به همه‌ی آن‌ها عشق و مهربانی می‌ورزد.