شمارهٔ ۱۴۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به پیری و زوال لذت‌های زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید وقتی که انسان پیر می‌شود، لذت‌های دوران جوانی دیگر هیچ ارزشی ندارند. همچنین دندان‌ها را به لشگری تشبیه می‌کند که وقتی شکست می‌خورند، دیگر هیچ کارایی ندارند و در نهایت، این امر نشان‌دهنده ناتوانی بدن در سنین بالا است.