شمارهٔ ۱۸۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان بی‌معنایی و عدم اهمیت زندگی و دنیا می‌پردازد. شاعر می‌گوید که در فراز و نشیب‌های زندگی، همه چیز در نهایت بی‌فایده و هیچ است. حتی اگر آدمی ساده‌دل باشد و در دنیا به دنبال چیزهای مختلف باشد، در نهایت همه چیز در حیطه فنا و زوال، بی‌ارزش و بی‌معنا خواهد بود.