شمارهٔ ۱۸۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به بیان درد و رنج عشق می‌پردازد. او به این موضوع اشاره می‌کند که در عشقش جز دوری و جدایی چیزی به او نمی‌رسد و جز حسرت وصالی که ندارد، نصیبش نمی‌شود. همچنین اشاره می‌کند که در دفتر زندگی‌اش، جز سیاهی و خالی بودن، چیزی دیگری حاصل نکرده است. به طور کلی، ابیات نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و غم عمیق عاشقانه او هستند.