نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۷ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عیش و طرب جهان فانی همه هیچ

وین گفت و شنید و نکته دانی همه هیچ

گیرم که هزار سال مانی بمراد

یکروز که نامراد مانی همه هیچ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر بی‌ارزشی و بی‌دوامی لذت‌ها و خوشی‌های دنیا هستند. شاعر می‌گوید که تمام شادی‌ها و دانستنی‌ها در این دنیا بی‌فایده و ناچیزند. حتی اگر کسی هزار سال هم زندگی کند و به خواسته‌هایش برسد، در نهایت یک روز که به سرنوشت شوم دچار شود، همه این لذت‌ها بی‌معنا خواهند بود.