شمارهٔ ۱۹۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد زاهدانی می‌پردازد که تنها به ظواهر دین و اعمال خود می‌پردازند و به جای عشق واقعی به خدا، به دنبال داشتن ظاهر مذهبی و طلب برکت هستند. شاعر اشاره می‌کند که زاهدان با دیدن زیبایی‌های دنیوی (مانند معشوقان) فقط به نماز و طلب حاجت از خدا توجه دارند، در حالی که باید به عمق معرفت و عشق توجه کنند.