شمارهٔ ۱۹۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساساتی اشاره دارد که در آن شاعر از غم و دردهای زندگی صحبت می‌کند. او می‌گوید هرگز فلک و سرنوشت چیزی به او نمی‌دهد مگر درد و رنج. حتی اگر لحظه‌ای خوشی (مانند شراب) به او برسد، نگران است که این خوشی نیز آسان به دست نیاید و همچنان با غم و درد همراه باشد. این ابیات نشان‌دهنده‌ نگرانی و ناامیدی شاعر از زندگی است.