شمارهٔ ۲۱۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به درد و رنجی اشاره می‌کند که هیچ دارویی برای آن مؤثر نیست و تنها دل شکسته و مبتلای او را می‌تواند درک کند. او بیان می‌کند که ما گروهی از غم‌ها هستیم و غم‌های ما همیشه ما را دربرمی‌گیرد و هرگز غم‌هایی که به ما برسد، از ما دور نخواهد شد.