شمارهٔ ۲۲۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غرض از این اشعار این است که اگر عشق در دل انسان بسازد و برپا کند، تمامی غم‌ها و دردهای زندگی را فراموش خواهد کرد. همچنین اشاره می‌شود که اگر انسان جان خود را به معشوق ندهد، زندگی‌اش بی‌معنا و بی‌ارزش خواهد بود و عمرش به هدر می‌رود. در واقع، عشق، زندگی را معنا می‌بخشد و بدون آن، زندگی چون بادی زودگذر است.