شمارهٔ ۲۲۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که کسانی که در زندگی خود به کارهای بیهوده و بی‌فایده می‌پردازند، از لذت‌های واقعی و عمر خود بهره نمی‌برند. افرادی که دارایی و سرمایه خود را به بهانه‌های ناچیز می‌فروشند، در واقع چیزی ارزشمندتر را از دست می‌دهند و باید بدانند که این نوع معامله‌ها آنها را به جایی نمی‌برد.