شمارهٔ ۲۲۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ایساقی جان که جای فدای تو بود
خوش وقت کسی که خاک پای تو بود
آنجا که تویی هزار خورشید فلک
سرگشته چو ذره در هوای تو بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر ارادت و عشق عمیق شاعر به ایثار و فدای محبوبش است. شاعر به زیبایی بیان می‌کند که خوشبختی و شانس کسی است که در سایه محبوبش قرار دارد، و در جایی که او حضور دارد، نور و روشنی وجود دارد و همه چیز تحت تاثیر وجود اوست. در واقع، شاعر به توصیف انرژی و عظمت محبوبی می‌پردازد که مانند خورشید در آسمان تابان است.