شمارهٔ ۲۲۹ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می خور که حیات جاودانت بدهند
وز صد چو سکندری امانت بدهند
دریاب حیات نقد و ضایع مگذار
کاینت برود ز دست و آنت ندهند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به اهمیت مصرف درست و بهره‌گیری از زندگی اشاره دارد. نویسنده با این پیام می‌خواهد بگوید که از زندگی و فرصتی که داریم، به بهترین نحو استفاده کنیم و اجازه ندهیم این فرصت از دست برود. هدف این است که از لحظات زندگی به خوبی بهره‌برداری کنیم و آن‌ها را هدر ندهیم.