شمارهٔ ۲۴۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر سینه ما چاک ز نظاره بود
ما را چه غم از طعنه بیکاره بود
تن خانه عاریت بود در بر جان
جان را چه زیان ز جامه گر پاره بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به بیان این مطلب می‌پردازند که اگر دل ما از تماشای زیبایی‌ها پاره و شکسته باشد، نباید نگران طعنه‌های بی‌معنی دیگران باشیم. همچنین، جسم ما تنها یک امانت برای روح است و اگر این جسم دچار آسیب یا نواقص شود، روح ما از این آسیب‌ها متضرر نخواهد شد. به طور کلی، شاعر بر اهمیت روح و زیبایی‌های درونی تاکید می‌کند و به بی‌خبری از قضاوت‌های بی‌اساس دیگران اشاره دارد.