شمارهٔ ۲۶۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هرگاه که شمع قامتم میسوزد
هر لحظه بصد ملامتم میسوزد
از دیده برفت و حسرت دیدارش
داغیست که تا قیامتم میسوزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از سوز و گداز درونی خود به خاطر دوری از محبوبش سخن می‌گوید. او نشان می‌دهد که هر زمان که شمع وجودش کم‌سو می‌شود، احساس ملامت و افسوس بیشتری می‌کند. دوری محبوب برای او حسرتی ابدی است که تا پایان عمر در دلش باقی می‌ماند و همچون داغی سوزان او را می‌سوزاند.