شمارهٔ ۲۹۸ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ انسان‌هایی است که ثروت و دارایی جدید به دست می‌آورند، اما مانند غنچه‌ای که به‌سرعت باز می‌شود، نمی‌توانند از آن به خوبی استفاده کنند و ممکن است دچار مشکلات شوند. همچنین اشاره دارد که ثروتی که از خاک به دست می‌آید، ممکن است در نهایت دوباره به خاک برگردد و به خاطر نداشتن تدبیر، بی‌فایده شود.