شمارهٔ ۳۰۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که درویش سخی (بخشنده) مورد محبت و دوستی همه قرار می‌گیرد، در حالی که کسی که بخیل و تنگ‌نظر است از دیگران بیزار است. همچنین، این شعر به تفاوت ارزش گل و خاری اشاره دارد؛ هر خاری که به گل می‌رسد، ارزشمند است، اما گلی که از بستان گل ندهد، مانند خار بی‌ارزش است.