شمارهٔ ۳۰۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر بیخردی که نخوتش کار بود
گر شاخ گلست در نظر خار بود
زان بر سر سرو ناز زد فاخته پای
کو را همه کبر و ناز بر بار بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی بیخردی و خودخواهی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هر شخص بیخردی که به خود مغرور است، مانند گلی در نظر می‌رسد اما در واقعیت، مانند خاری است که دردسرساز محسوب می‌شود. در ادامه، به فاخته‌ای اشاره می‌کند که بر سر درختی می‌نشیند و با تمام کبر و نازش، سعی دارد خودش را برجسته کند. این نکته نشان‌دهنده‌ی تناقض بین ظاهر و باطن افراد مغرور است.