نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۱ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

می باده‌فروش داد و زر می‌طلبد

معشوقه نشست و جان و سر می‌طلبد

برخیز که کام دل ز معشوقه و می

هر چند که می‌دهی دگر می‌طلبد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی به روابط عشق و شراب اشاره می‌کند. باده‌فروش (شراب‌فروش) به جای زر (طلا) عشق و معشوقه را می‌طلبد. معشوقه نیز به دنبال جان و زندگی است. شاعر از محبوب می‌خواهد که برخیزد و به دنبال خواسته‌های دل باشد، زیرا هرچند که شراب می‌دهد، باز هم دل به مزیدی از آن می‌طلبد. این ابیات بیانگر پیوند عمیق عشق، شراب و خواسته‌های روحی است.