شمارهٔ ۳۱۲ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به فردی اشاره دارد که از عمر خود بی‌فکری استفاده می‌کند و به خود و اطرافیانش ضرر می‌زند. شاعر او را به توبه دعوت می‌کند و می‌گوید اگر از خدا یا مردم شرمنده نیستی، لااقل از خودت شرم کن و به فکر اصلاح خود باش.