شمارهٔ ۳۱۳ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر رخش هوای دل اسیرت نبود
افتی بچهی که در ضمیرت نبود
مرکب به نشیب آرزو تیز مران
برتاب عنان که بار گیرت نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به مفهوم عشق و دلبستگی اشاره میکند. اگر عشق و جذبهای در دل نداشته باشی، مانند کودکی خواهی بود که درونش هیچ چیزی وجود ندارد. همچنین، شاعر به اینکه نباید با شتاب به سمت آرزوها دوید، تأکید میکند و میگوید باید کنترل افکار و آرزوها را در دست داشته باشی؛ زیرا ممکن است بار و مسئولیتی را به دوش تو بگذارد که توانایی تحمل آن را نداری.