شمارهٔ ۳۵۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به بیان این نکته می‌پردازد که تمام جانوران در زمین به نوعی در حالت عبادت و تسلیم هستند. اما انسان به عنوان مخلوقی خاص، سر به آسمان دارد و این نشانه‌ای از عظمت و شکوه اوست. در حقیقت، سجده انسان برای شکستگی گردن و humble بودنش در مقابل قدرت الهی است.