شمارهٔ ۳۵۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
انوار فرشته از فلک میتابد
جز کور دلی بر عدمش نشتابد
کوری که بدست و پا بیابد همه چیز
نقشی که در آیینه بود چون یا بد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به روشنایی و نور فرشتگان اشاره دارد که از آسمان میتابد، اما تنها کسانی میتوانند آن را درک کنند که بینایی دل داشته باشند. کسانی که کورند و فقط به دنیا و ظاهر مینگرند، از عمق حقیقت بیخبرند، و نمیتوانند آنچه در آیینه وجود دارد را ببینند.