شمارهٔ ۳۵۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زنهار مگو فرشته امکان نبود
کین نکته بجز خلاف ایمان نبود
جان است ملک ز دیده دل طلبش
کین چشم تو جای جلوه جان نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر مفهومی عمیق از عشق و وجود فرشته‌ای است که نمی‌توان به سادگی از آن سخن گفت. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق و آرزوهای دل پا فراتر از ایمان انسان است و چشمان معشوق جایی برای نمایان شدن جان و روح انسان ندارد. خلاصه اینکه، این اشعار به روابط عاطفی و معنوی پرداخته و معانی پیچیده‌ای را در خود نهفته دارند.