شمارهٔ ۳۶۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به بیهودگی و عدم ارزش چیزهای بیگانه و دور از خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که داشتن گنج و ثروت دیگران و خانه‌ای خراب هیچ سودی ندارد. همچنین، هرچند او درختی را با تلاش و عشق پرورش داده، اما اگر میوه‌اش به دیگران برسد و به خود او سودی نرساند، آن هم بی‌فایده است. در واقع، این ابیات نگاهی به اهمیت تعلق و بهره‌مندی شخصی از تلاش‌ها و دستاوردها دارد.