شمارهٔ ۴۰۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حس ندامت و پشیمانی شاعر است. او به عمر تباه خود اشاره می‌کند و احساس می‌کند که شعرش نیز تنها بیانگر ناکامی‌ها و خطاهای اوست. شاعر می‌خواهد با زبان شعر از اشتباهاتش عذرخواهی کند، اما می‌داند که این عذرخواهی نیز خود نوعی گناه و ضعف دیگر است. در کل، متن حسرت و تأمل شاعر را در مورد زندگی و آثارش منعکس می‌کند.