شمارهٔ ۴۱۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نخل جوانی اشاره دارد که در میان گل‌ها و خارها قرار گرفته است. شاعر به او توصیه می‌کند که مانند سبزه، زبان درازی نکند و در برابر بزرگان مانند سرو و چنار تواضع کند. همچنین او را نصیحت می‌کند که تا زمانی که جوان است، احترام بزرگ‌ترها را نگه دارد.