نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲۳ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس

احوال مرا از همه کس بیش بپرس

آسوده چو گل ز زخم خارش چه غمست

این را ز برهنه پای درویش بپرس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از افرادی که در حالتی سخت و اسیر قرار دارند می‌خواهد تا درباره حال و روز خود از دیگران بپرسند. او بیان می‌کند که حتی در شرایط سخت، مانند زخمی که فقط خود درویش می‌تواند آن را حس کند، آرامش و بی‌خیالی دارد. در واقع، او به دنبال درک بهتر از وضعیت خود از ظهور دردها و زخم‌های دیگران است.