شمارهٔ ۴۲۳ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس
احوال مرا از همه کس بیش بپرس
آسوده چو گل ز زخم خارش چه غمست
این را ز برهنه پای درویش بپرس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از افرادی که در حالتی سخت و اسیر قرار دارند میخواهد تا درباره حال و روز خود از دیگران بپرسند. او بیان میکند که حتی در شرایط سخت، مانند زخمی که فقط خود درویش میتواند آن را حس کند، آرامش و بیخیالی دارد. در واقع، او به دنبال درک بهتر از وضعیت خود از ظهور دردها و زخمهای دیگران است.