شمارهٔ ۴۳۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف زیبایی معشوق می‌پردازد. او چهره‌ی معشوق را به ماه و قامت او را به سرو تشبیه می‌کند. چشم‌های نرگس‌گونه و پرعطر آن معشوق نیز به آهو می‌مانند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که این زیبایی، تمام وجودش را تحت تاثیر قرار داده و حتی جان‌های زیادی را به فدای او می‌دهد.